Prostata (nazywana także gruczołem krokowym albo sterczem) jest zaliczana do układu męskich narządów płciowych. Jej położenie w bezpośrednim sąsiedztwie pęcherza moczowego oraz otaczanie przez nią bliższego (sterczowego) odcinka cewki moczowej to okoliczności, które sprawiają, że większość objawów dotyczących tego narządu wiąże się z oddawaniem moczu. Ogólnie wyróżnia się trzy typy chorób stercza: zapalenie ostre lub przewlekłe, łagodny rozrost gruczołu krokowego oraz nowotwór złośliwy.
Rak prostaty to jeden z głównych nowotworów wykrywanych u mężczyzn. Przykładowo, w 2005 roku odnotowano ok. siedmiu tysięcy zachorowań, a połowa pacjentów niestety zmarła. W kolejnych latach zaobserwowano stopniowy wzrost liczby rozpoznań, sięgający ok. 2,5% w skali roku. Taki stan rzeczy wynika z coraz wyższej świadomości zdrowotnej społeczeństwa – mężczyźni częściej zgłaszają się na badania kontrolne, nie czekając na wystąpienie pierwszych objawów choroby. Udoskonaleniu uległy także same metody rozpoznawania nowotworu, zwłaszcza biopsja stercza.
Więcej: http://zwalczraka.net.pl
Przyczyny raka prostaty
Przyczyny raka prostaty nie zostały jak dotąd całkowicie poznane. Przyjmuje się, że duży wpływ na jego wystąpienie posiadają czynniki dziedziczne oraz wiek. Na raka stercza zapadają głównie starsi mężczyźni, najczęściej po pięćdziesiątym roku życia. Zauważono także korelację między pokrewieństwem a nowotworem: istnieje dość znaczne ryzyko wystąpienia nowotworu u krewnych pierwszego stopnia (ojca albo brata) mężczyzny, który zachorował. Zaobserwowano również zależność pomiędzy liczbą chorujących krewnych a ryzykiem – mężczyzna posiadający dwóch lub więcej krewnych pierwszego stopnia z rakiem prostaty jest narażony na zachorowanie ok. 11-krotnie bardziej niż ten, który nie posiada chorujących krewnych.
Nowotwór stercza bardzo długo nie daje żadnych objawów, może bowiem rozwijać się w organizmie niezauważalnie nawet przez 10 lat. Kiedy wystąpią pierwsze symptomy, pacjent bierze je często za niegroźne infekcje układu moczowego i po prostu lekceważy. Poważniejsze objawy nowotworu prostaty wiążą się często z występowaniem przerzutów, czasami bardzo odległych.
Diagnozę stawia się na podstawie badania wycinków pobranych z gruczołu krokowego. Szczególne wskazanie do biopsji to mocno podwyższony poziom PSA (glikoproteiny produkowanej przez komórki nabłonkowe prostaty).
Leczenie raka prostaty
Leczenie raka prostaty zależy od stopnia jego zaawansowania. Chorych z nowotworem ograniczonym do samego stercza można leczyć w sposób radykalny, poprzez wycięcie prostaty wraz z pęcherzykami nasiennymi i węzłami chłonnymi miednicy (mówimy wówczas o prostatektomii radykalnej). Raka zaawansowanego – naciekającego poza prostatę albo dającego przerzuty – nie można już leczyć radykalnie. W takich wypadkach wykorzystuje się zależność hormonalną tego nowotworu (hormony męskie, androgeny, przyśpieszają jego rozwój) – podaje się leki obniżające działanie androgenów na stercz albo podejmuje się decyzję o chirurgicznym usunięciu jąder.
Całkowite wyleczenie tego nowotworu jest możliwe jedynie w wypadku wczesnego jego rozpoznania. Niestety, w Polsce ciągle ok. 30% chorych trafia do lekarzy w stadium zaawansowanym.
Ciągle robią nowe programy profilaktyczne na raka prostaty, a efektów nie widać. Faceci robią z siebie pajaców i inne cuda na kiju, a nowotwory prostaty zdarzają się coraz częściej.
Liczba wszystkich nowotworów rośnie, ale w akcjach takich jak Movember ważne jest to, żeby była świadomość tego, że na raka prostaty można zachorować. Dzięki temu nowotwory są rozpoznawane szybciej i można skuteczniej je leczyć.